Alliade

Pak aan!

Ontstaan in de Week van Zorg en Welzijn: verschillende directeuren en kantoormedewerkers gingen de uitdaging aan. Voor een dag(deel) kwamen zij achter hun bureau vandaan en trokken het ‘pak’ aan van hun collega’s die de directe zorg verlenen.

Hun ervaringen delen ze graag. Regelmatig wordt hier een nieuw verhaal gedeeld. Lees mee en wie weet overweeg jij om binnenkort ook het ‘zorgpak’ aan te trekken. We hebben volop mooie vacatures voor personen met ambities in de zorg! 

 

 

De blogs


  • Klantadviescentrum1.jpg

    Joukje: "Klantadviescentrum is spin in het web"

    Het is de Week van Zorg en Welzijn en daarom loop ik mee met het Klantadviescentrum. Ik ben benieuwd wat hier allemaal gebeurt. Het Klantadviescentrum bestaat uit drie onderdelen, de klantadviseurs, cliëntregistratie en het behandeloffice. Overal ben ik welkom voor een kijkje in de keuken.

    Lees meer

    Joukje: "Klantadviescentrum is spin in het web"

    Het is de Week van Zorg en Welzijn en daarom loop ik mee met het Klantadviescentrum. Ik ben benieuwd wat hier allemaal gebeurt. Het Klantadviescentrum bestaat uit drie onderdelen, de klantadviseurs, cliëntregistratie en het behandeloffice. Overal ben ik welkom voor een kijkje in de keuken.

    Juiste plek
    Ik begin bij de klantadviseurs. Wat me als eerste opvalt zijn de vele telefoontjes die hier binnenkomen, waarbij de vragen zeer uiteen lopen. De klantadviseurs zijn de spin in het web van aanmelding tot plaatsing van nieuwe bewoners of cliënten. Zij zijn de  toegangspoort voor nieuwe klanten en vervolgens zijn zij de regisseur gedurende het hele plaatsingsproces. Het is belangrijk om de juiste plek voor een nieuwe bewoner of cliënt te vinden, zodat hij of zij de juiste zorg krijgt en zich zoveel mogelijk thuis voelt. De klantadviseurs begeleiden cliënten ook in het aanvragen van indicaties (ZZP’s), zodat ook de financiering voor de zorg geregeld is.

    Registreren en factureren
    Ik vervolg mijn meeloopmiddag bij cliëntregistratie. Hier worden alle cliëntgegevens en mutaties (CPR) verwerkt en maandelijks de facturen verstuurd voor de zorg die Meriant heeft verleend. Dat klinkt eenvoudig, maar niets is minder waar. Per zorgproduct (woonzorg, revalidatie, dagbesteding, behandeling, wijkzorg, etc.) is er een andere manier van registratie en dus ook facturatie. Dit betekent dat de registratie tijdig en zorgvuldig moet worden bijgehouden. Goede en duidelijke communicatie hierover is erg belangrijk om dit proces te waarborgen. Daarnaast voeren de collega’s van de cliëntregistratie administratieve taken uit zoals het verstrekken van de zorgcontracten en documenten voor de aanvullende diensten aan nieuwe bewoners of cliënten.

    Plannen afspraken behandelaars
    Het laatste onderdeel van mijn bezoek aan het Klantadviescentrum is het behandeloffice. Deze collega’s plannen de afspraken van de behandelaars. Dat kan een behandeling voor een bewoner zijn, een cliënt van de revalidatie of voor iemand die thuis woont (zogenaamde 1e lijns behandeling). Sinds kort plannen ze ook de afspraken voor de casemanagers dementie. Daarnaast zorgt het behandeloffice voor de administratie achter de behandeling, zodat zowel de cliënt als de behandelaar hier geen omkijken naar heeft.

    Ik ben onder de indruk van de vele aspecten van het Klantadviescentrum en ook hier staat de zorg voor cliënten voorop. En het mooie is … ze nemen ook deels elkaars werk en telefoontjes over.

    Het Klantadviescentrum bestaat uit (niet alle medewerkers staan op de foto)
    Klantadviseurs: Margje Willems, Heleen van Barneveld Annette Plazier en Janke Hoekstra
    Cliëntregistratie: Annet Visser, Irma Kist, Wiesje Brandsma, Wilma Bethlehem en Baukje Bruggen
    Behandeloffice: Sjouke Veenstra, Geertje Nijland, Sandra Striethouldt, Mirjam Hoekstra, Tynke Akkerman

    In de rubriek 'Pak aan!' lees je in een persoonlijke blog de ervaringen van een kantoormedewerker die een dagdeel meeloopt op de werkvloer. Deze keer Joukje Marra, adviseur Marketing en Communicatie Zorggroep Alliade

  • Grietje van Buiten.jpg

    Grietje: "Een mooie ervaring "

    Om 5.00 uur gaat mijn wekker. Vroeg opstaan doe ik vaker, maar nu wel met een andere reden. Het is de Week van Zorg en Welzijn en daarom loop ik een ochtend mee met Martina Cordes, zorgcoördinator in WilgenStede Wolvega.

    Lees meer

    Grietje: "Een mooie ervaring "

    Om 5.00 uur gaat mijn wekker. Vroeg opstaan doe ik vaker, maar nu wel met een andere reden. Het is de Week van Zorg en Welzijn en daarom loop ik een ochtend mee met Martina Cordes, zorgcoördinator in WilgenStede Wolvega.

    Met Martina heb ik afgesproken dat ik vanaf de start van de dagdienst om 7.15 uur aanwezig ben. De verzorgende, verpleegkundigen en zorgcoördinatoren inschattende denk ik die beginnen vast iets eerder dan de dagdienst begint. En ja die aanname klopt, als ik iets na 7.00 uur binnen loop is iedereen al aanwezig. Martina geeft aan: ‘Wij beginnen altijd iets eerder…’

    Extra nachtdienst
    De ochtend begint met de overdracht. De nachtdienst vertelt over haar positieve ervaring met de extra nachtdienst die sinds kort in Wolvega wordt ingezet. In WilgenStede werken de verzorgenden en verpleegkundigen alleen in de nachtdienst. De extra nachtdienst is flexibel inzetbaar tussen WilgenStede, LindeStede en BerkenStede. Gezien de toenemende complexiteit van zorg een waardevolle aanvulling. Daarnaast is het een fijne onderbreking dat een collega even bij je op locatie komt kijken, vertelt de nachtdienst tijdens de overdracht. Deze extra dienst zetten we in vanuit de kwaliteitsgelden. Het is goed om te ervaren dat het extra geld wordt ingezet voor de bewoners en de medewerkers.

    (H)erken wie ik ben duidelijk voelbaar
    Na de overdracht lezen de zorgmedewerkers het elektronische dossier. De rapportage begint met ik… Dit is nieuw voor mij. Ik denk: ‘Wat een bijzondere rapportage?’ Het is alsof iemand over zichzelf rapporteert. En ja, dat klopt ook want de rapportage begint met wat de bewoner zelf aangeeft. Vervolgens zie ik dat overal terug in het dossier. (H)erken wie ik ben is duidelijk zichtbaar en voelbaar aanwezig. En niet alleen in het dossier maar in alles wat de medewerkers doen. Martina en haar collega’s houden bij alles rekening met wat de bewoner wil en kan. Martina kent de bewoners goed en de bewoners kennen haar. Dat vertrouwde gevoel wordt gewaardeerd. Het appartement is duidelijk ‘het thuis voor de bewoners’. Medewerkers kloppen aan en vragen ‘Wat wilt u doen vandaag?’ en ‘Hoe wilt u het doen?’.

    Onder de indruk
    In het restaurant drinken de bewoners koffie en zingen liedjes. De bewoners genieten duidelijk en er wordt veel gelachen. Ondertussen gaat één van de bewoners met een verzorgende in opleiding naar de kapper in het dorp. Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan, ik heb zoveel mooie dingen gezien. Mooi om te zien wat we kunnen doen voor mensen die niet meer zelfstandig thuis kunnen wonen. Dan is het toch fijn dat er mensen zijn die zich met zoveel warmte en geduld inzetten voor de bewoners. Ik ben ook onder de indruk van de vele vrijwilligers. Vrijwilligers die helpen bij het koffiedrinken, het zingen, een klusjesman die dagelijks komt om allerlei klusjes in WilgenStede te doen.

    Eigen regie
    Als mensen zich zo inzetten voor anderen zijn goede randvoorwaarden van groot belang. Martina en ik bespreken ook de dingen waar zij tegen aanloopt in het werk. Een van die dingen is dat er weinig computers zijn en dat het fijn zou zijn om laptops op karretjes te hebben. Martina gaat dit punt samen met Ina het clusterhoofd en de collega’s oppakken. EIGEN regie is niet alleen voor de bewoners belangrijk, maar ook juist voor medewerkers.

    Grietje van Buiten
    Directeur Meriant

  • Cyril van Zuidam.jpg

    Cyril: "Bij wat soms uitzichtloos lijkt, blijkt toch groei en ontwikkeling mogelijk"

    Ik mocht een dag meelopen met Dukkie bij haar werk als senior begeleider bij Ondersteuning aan Huis van WIL in Sneek. Bij aankomst deed Dukkie mij direct de belofte dat we een afwisselende dag tegemoet zouden gaan. Het bleek al snel dat dit geen loze belofte was.

    Lees meer

    Cyril: "Bij wat soms uitzichtloos lijkt, blijkt toch groei en ontwikkeling mogelijk"

    Ik mocht een dag meelopen met Dukkie bij haar werk als senior begeleider bij Ondersteuning aan Huis van WIL in Sneek. Bij aankomst deed Dukkie mij direct de belofte dat we een afwisselende dag tegemoet zouden gaan. Het bleek al snel dat dit geen loze belofte was.

    Ik heb uiteenlopende cliënten van WIL mogen ontmoeten. Een dag van grote verscheidenheid in wat ik zag én wat ik mocht ervaren. Het gaf me een trots gevoel wat we kunnen betekenen in een wijk. Bijzonder vond ik de rust die Dukkie uitstraalt. Ze liet elke cliënt rustig vertellen hoe het gegaan was en vroeg door waar nodig. Dukkie had het mij makkelijk kunnen maken door alleen te kiezen voor succesverhalen en cliënten die alles op de rit hebben gekregen. Maar de praktijk is anders en het was goed dat ze mij dat liet zien; de diversiteit en uitdagingen bij het bieden van ondersteuning aan huis.

    Volop variatie
    Interessant om te horen wat Ruud allemaal heeft meegemaakt, hoe het lukte om een eigen huisje te krijgen en een baan. Verwondering voor hoe de leefomgeving van Betty er uit zag en de wijze waarop ze de verzameldrift van haar man binnen de perken probeert te houden. De kachel stond vol aan zodat toen ik aankwam de temperatuur bij binnenkomst 27 graden aangaf.

    Grote indruk
    Het meeste indruk maakte ons bezoek aan een jonge moeder met twee hele jonge kindjes van 18 maanden en 7 weken. Zij moest samen met haar vriend en schoonmoeder in een veel te klein appartementje zien rond te komen met erg weinig middelen. Van privacy was geen sprake. De situatie vond ik schrijnend om te zien. De kinderen hadden maar weinig ruimte om te kunnen bewegen. Ondanks dit sprak de veerkracht van de moeder mij aan en de wijze waarop Dukkie lichtpuntjes aangreep om de moeder te motiveren. Dit leidde tot een zichtbaar gevoel van trots bij de moeder. Ze was voor zichzelf op gekomen en dat was een flinke winst. Dit bezoek greep mij aan, omdat hiermee goed duidelijk was, dat wat soms uitzichtloos lijkt, toch voldoende aanknopingspunten heeft om op zoek te gaan naar ontwikkeling en groei. Hoe klein dat soms ook mag zijn voor ons…

    Uiteraard heb ik andere namen gekozen voor de cliënten die ik heb bezocht.

    In de rubriek 'Pak aan!' lees je in een persoonlijke blog de ervaringen van een kantoormedewerker die een dagdeel meeloopt op de werkvloer. Deze keer Cyril van Zuidam, directeur van WIL, Baanplus en Support & Co.

  • Miekev4.png

    Mieke: "Gezelligheid kent geen tijd!"

    ​Vandaag loop ik met Alette mee op TingaState, Tinga State is een kleinschalige ouderenzorg locatie, een prachtige boerderij midden in de wijk Tinga in Sneek. Het stormt en regent buiten, in de boerderij is het warm en huiselijk.

    Lees meer

    Mieke: "Gezelligheid kent geen tijd!"

    ​Vandaag loop ik met Alette mee op TingaState, Tinga State is een kleinschalige ouderenzorg locatie, een prachtige boerderij midden in de wijk Tinga in Sneek. Het stormt en regent buiten, in de boerderij is het warm en huiselijk.

    ​Als ik binnenkom zit "mijn" groep bewoners gezellig aan tafel koffie te drinken. Er wordt een praatje gemaakt en aanwezige familie drinkt en praat gezellig mee. We verliezen de tijd uit het oog en als de bewoners afruimen is het alweer 11 uur. Snel wassen de dames af, want we gaan een spelletje doen. Gezellig! 

    Vertrouwd en veilig​
    Het favoriete onderdeel van iedereen zijn de liedjesvragen. Bekende oude liedjes worden door iedereen luidkeels meegezongen. Zelfs een bewoonster die nauwelijks iets lijkt mee te krijgen, pikt de liedjes op en zingt ze mee. Heerlijk. Een bewoner doet niet mee, hij wil lopen en zijn vrouw loopt met hem mee. Met de rollator, binnen in de boerderij. Hij kan zich niet oriënteren en loopt zich vast in alle hoekjes en gaatjes van de oude boerderij. Zijn vrouw begeleidt hem met engelengeduld. Geweldig. Het echtpaar gaat gewoon hun eigen gang in alle drukte, zij voelen zich thuis. Vertrouwd en veilig. 

    Eten en uitbuiken
    Het eten is klaar, de kok brengt het binnen. We eten snert! Iedereen is enthousiast, zelf gekookte snert. Lekker. Ook de aanwezige familie schuift gewoon aan. De borden worden helemaal leeg gegeten. Nog vla met slagroom toe en iedereen (nadat de afwas gedaan is) gaat even "uitbuiken".

    Het gaat zoals thuis en voelt zoals thuis
    Ik vertrek weer. Zwaar onder de indruk van zoveel huiselijkheid. Tinga is een echt "thuis" voor de bewoners, maar ook voor de familie. Het gaat zoals thuis en voelt zoals thuis. Gezellig wonen met elkaar daar in Tinga. Ik kom graag nog eens terug! ​

    In de rubriek 'Pak aan!' lees je in een persoonlijke blog de ervaringen van een kantoormedewerker die een dagdeel meeloopt op de werkvloer. Deze keer Mieke Draijer, directeur Medische Zaken. Ze liep mee op Tinga State in Sneek, één van de Friese Staten.

  • Saskia_aangepast_formaat.jpg

    Saskia: "Ik was meteen verliefd"

    Een paar jaar geleden ben ik bij de pottenbakkerij De Diggel van Talant geweest. Bij binnenkomst zag ik daar een prachtige gekleurde buste staan, waar ik meteen verliefd op werd. Ik heb deze toen ook gekocht. ‘Zij’ staat nog steeds te pronken bij ons in de kamer. Wat mij toen opviel bij De Diggel was dat er zulke mooie dingen gemaakt werden door cliënten van Talant en ik zou wel eens willen meedraaien op zo’n dagbesteding.

    Lees meer

    Saskia: "Ik was meteen verliefd"

    Een paar jaar geleden ben ik bij de pottenbakkerij De Diggel van Talant geweest. Bij binnenkomst zag ik daar een prachtige gekleurde buste staan, waar ik meteen verliefd op werd. Ik heb deze toen ook gekocht. ‘Zij’ staat nog steeds te pronken bij ons in de kamer. Wat mij toen opviel bij De Diggel was dat er zulke mooie dingen gemaakt werden door cliënten van Talant en ik zou wel eens willen meedraaien op zo’n dagbesteding.

    Eerste keer
    Dinsdag 9 oktober was het dan zover dat ik een dag mee ging draaien op de dagbesteding van de pottenbakkerij De Diggel van Talant in Heerenveen. Het werd die dag prachtig mooi weer en vanuit Langweer om 7.15 uur op de fiets om de 19 km te fietsen. Voor de eerste keer echt meedraaien op een afdeling in de zorg. Ik ben zelf namelijk nooit werkzaam geweest met cliënten in de zorg. Dertig jaar bij een energiebedrijf en de laatste 8 jaar bij Zorggroep Alliade met vele administratieve projecten. Ik werk 1 dag op het secretariaat Concernstaf en 2,5 dag bij HR Services/Werving en Selectie.

    Prachtige kunstwerken
    Vanaf 8.15 uur kwamen de begeleiders binnen op de dagbesteding. Margreet en Jetske zijn vaste begeleiders van deze dagbesteding en beginnen deze ochtend met het lezen van de cliëntverslagen in Cura. Zo kunnen ze zien of er nog dingen zijn gebeurd bij de cliënten waar ze rekening mee kunnen houden deze dag. Ik loop even wat rond om het gebouw te verkennen en ondertussen kan ik eens even zien wat voor prachtige kunstwerken de cliënten maken. Tussen half negen en negen uur komen de cliënten binnen. De één komt zelfstandig op de fiets of brommer en de anderen worden gebracht met de taxibusjes. In totaal zijn er deze dag 14 cliënten. Ik stel mij even voor aan iedereen die binnenkomt en maak een praatje met ze. Ze vinden het wel gezellig dat ik er ben. De cliënten weten wat ze deze dag gaan doen. De ene groep gaat met Margreet werken op de keramiek afdeling. Vazen, kopjes en borden worden prachtig versierd met mooie tekeningen en worden vervolgens afgebakken in de oven. De andere groep gaat met Jetske werken aan de mozaïekschilderijen. Vele gekleurde tegeltjes worden in kleine stukjes geslagen met de hamer of klein geknipt met een kniptang. Een secuur werkje waarbij de prachtigste kunstwerken worden gemaakt. Over het algemeen werken alle cliënten vrij zelfstandig.

    Exposeren
    Jetske vertelt dat De Diggel vanaf 22 november twee weken lang gaat exposeren in de dependance van museum Belvédère in de Heerenveense School in het centrum van Heerenveen. Ze is met alle cliënten hard bezig om alles voor deze expositie klaar te krijgen. Verder werken ze vaak vanuit orders die bij hun binnenkomen. Ze hebben nu een prachtige order gekregen om allemaal Hollandse huisjes te maken. De dag ervoor hebben ze vanuit klei allemaal huisjes gesneden en deze moeten nu in elkaar gezet worden. Ik word ook aan het werk gezet en ga kleihuisjes in elkaar zetten. Deze worden later afgebakken in de oven.

    Voor de expositie zijn al verschillende mozaïekschilderijen door de cliënten gemaakt en deze moeten nog gevoegd worden. Deze schilderijen worden in meerdere kleuren gevoegd. Hiervoor moeten de schilderijen eerst afgeplakt worden met tape, zodat de diverse kleuren voegsel niet door elkaar heen lopen. Ik plak de schilderijen af en daarna kan er gevoegd worden. Dit is nog een tijdrovend werkje, maar het eindresultaat gaat prachtig worden.  Jetske vertelt dat een vrijwilliger altijd dit soort van werkzaamheden doet. Dat scheelt de begeleiders een hoop werk en zij kunnen zich weer richten op andere werkzaamheden met de groep. Een extra helpende hand is altijd welkom.

    Samen sporten
    Na een koffiepauze en vervolgens weer even doorwerken tot 12 uur gaan we vervolgens samen lunchen. Iedereen heeft zijn/haar eigen eten mee. Na de lunchpauze gaat er een grote groep naar de sportschool. De sportschool is gevestigd naast De Diggel. Eenmaal per week gaat de groep 1 uur sporten onder begeleiding van een trainer. Een goed initiatief en iedereen is enthousiast. Ik mag ook meedoen.

    Na het sporten weer terug naar de Diggel en de laatste werkzaamheden afmaken, want om 3 uur zijn de taxibusjes er alweer om de iedereen terug te brengen naar huis. Bij De Diggel is ook een gedeelte van het pand ingericht als winkel. Hier is iedereen van harte welkom. Er kan ook op bestelling iets voor je gemaakt worden, zoals een geboortesetje, kopjes, vazen etc.

    Loop eens binnen bij De Diggel, ’t Hege Stik 5 te Heerenveen. Openingstijden zijn van maandag t/m vrijdag van 8.30 – 15.30 uur. Natuurlijk ben ik niet met lege handen naar huis gegaan en heb wat gekocht in de winkel wat nu prachtig in de keuken staat. Iedereen heel hartelijk bedankt dat ik mocht meedraaien bij deze dagbesteding en dat ik achter de schermen mocht zien.
     

    Saskia Jaspers

  • Anneke_Postma_alleen.jpg

    Anneke:"Ik voel mij overal welkom"

    Ik ben Anneke Postma en volg de opleiding managementassistente/ directiesecretaresse aan ROC Friese Poort in Drachten. Tijdens mijn opleiding komt corporate informatie aan bod. Hierbij gaat het bijvoorbeeld om voorlichtings-, promotie en pr materiaal. Binnen een klein bedrijf horen dit soort werkzaamheden veelal bij het directiesecretariaat.

    Lees meer

    Anneke:"Ik voel mij overal welkom"

    Ik ben Anneke Postma en volg de opleiding managementassistente/ directiesecretaresse aan ROC Friese Poort in Drachten. Tijdens mijn opleiding komt corporate informatie aan bod. Hierbij gaat het bijvoorbeeld om voorlichtings-, promotie en pr materiaal. Binnen een klein bedrijf horen dit soort werkzaamheden veelal bij het directiesecretariaat.

    Ik loop stage bij Talant, één van de dochters van Zorggroep Alliade. Binnen Alliade is het de afdeling Marketing & Communicatie die zich hiermee bezighoudt. Vandaag ben ik in het centraal kantoor in Heerenveen en loop een dag mee. Joukje Marra, Adviseur Marketing & Communicatie, heeft in overleg met haar collega’s een programma samengesteld. Ik voel me overal welkom.

    Van huisstijl tot promotiemateriaal
    Na een uitgebreide uitleg van Joukje over wat de afdeling zoal doet, draagt zij het stokje over aan haar collega Luka Linster. Zij vertelt mij van alles over de huisstijlen en het promotiemateriaal. Ze laat me een goed gevulde kast met promotiemateriaal zien. Van pennen tot poncho’s. Het aanbod is divers. Onlangs is de huisstijl van de beachflags veranderd. Ik krijg de nieuwe stijl eerst op de website te zien en daarna lopen we naar de postkamer waar de beachflag daadwerkelijk ligt. Leuk om te zien hoe zoiets tot stand komt. Dit presentatiemateriaal is overigens eenvoudig te reserveren via het intranet Ieder van Zorggroep Alliade.

    Hoe een strategisch kader wordt uitgewerkt tot website
    Vervolgens vertelt Wilma Douma, Adviseur (online) Marketing & Communicatie, hoe de websites tot stand komen. Van schets tot functioneel ontwerp en uiteindelijk de ‘livegang’. Toevallig werd gisteren de nieuwe website van Reik gelanceerd. Interessant om de website via de ‘achterdeur’ te bezoeken in het beheersysteem. Ik verbaas me trouwens over de vele websites waar Wilma zich mee bezighoudt. Dit beperkt zich niet alleen tot Meriant, Reik, Zorggroep Alliade en Talant. Zo’n 20 sites zijn ontwikkeld en worden beheerd, waarbij constant wordt gekeken of de gegevens actueel zijn en voldoende (technisch) geoptimaliseerd.

    Na de lunch krijg ik nog wat tips voor een stageopdracht waar ik mee bezig ben. Ik grijp mijn kans, want nu ik een dag bij de experts zit…

    Niet de enige ‘meeloper’
    Niet alleen ik ben hier om te leren. Op de afdeling Marketing & Communicatie is stagiaire Christine Peterson werkzaam. Zij vertelt me wat zij zoal doet voor de afdeling. En dat is niet niks. Zij richt zich onder andere op social media en het vullen van het intranet Ieder met berichten. Het ene voorbeeld naar het andere laat ze me zien. Hier wordt hard gewerkt. Tot slot sluit ik aan bij twee overleggen. Een intern overleg met de afdeling over een nieuw te lanceren campagne en samen met Joukje ga ik naar een extern overleg in ziekenhuis de Tjongerschans. Hier wordt gesproken over de nieuwbouw van het expertisecentrum medisch specialistische ouderenzorg, een samenwerkingsverband tussen de Tjongerschans en Meriant.

    Het was een zeer geslaagde en goed gevulde dag. Ik dank de afdeling Marketing & Communicatie van Zorggroep Alliade voor het warme welkom en alle informatie die ik gekregen heb. Top!

     

     

  • Lambertus Sikkes_De_Wissel.jpg

    Lambertus: "Bij iedereen die ik zag en heb gesproken zag ik zorgzaamheid en betrokkenheid richting de cliënt"

    Ietwat onwennig stap ik de eerste dag binnen in de huiselijke woonkamer van Freulesingel 2. Een EMB (ernstig meervoudig beperkt) groep in Beetsterzwaag van Talant. Twee collega’s zijn druk bezig. Ik mag direct aanschuiven aan de ontbijttafel en word voorgesteld aan alle cliënten.

    Lees meer

    Lambertus: "Bij iedereen die ik zag en heb gesproken zag ik zorgzaamheid en betrokkenheid richting de cliënt"

    Ietwat onwennig stap ik de eerste dag binnen in de huiselijke woonkamer van Freulesingel 2. Een EMB (ernstig meervoudig beperkt) groep in Beetsterzwaag van Talant. Twee collega’s zijn druk bezig. Ik mag direct aanschuiven aan de ontbijttafel en word voorgesteld aan alle cliënten.

    Enthousiast vertellen ze wat ze deze ochtend allemaal al hebben gedaan en wat er nog moet gebeuren. Dit werk lijkt makkelijk, maar het is mij al snel duidelijk; het is absoluut niet voor iedereen weggelegd!

    De situatie bepaalt
    Tijdens de drukke ochtendspits worden de eerste cliënten opgehaald om naar dagbesteding te gaan. Eindelijk kan ik ook iets doen. Ik mag cliënten ophalen en wegbrengen. Dit kan ik én ik voel me weer een beetje nuttig tussen alle collega’s die precies weten wat ze doen. Ook op de dagbesteding valt me de huiselijkheid en gastvrijheid op. Zodra iedereen er is, vraag ik me af welke activiteiten ze hier samen met de cliënten doen. Dit blijkt elke dag weer anders te zijn. Ze spelen vooral in op de situatie van het moment. Vandaag was het eindelijk weer eens een normale Nederlandse zomerse dag met een aangename buitentemperatuur. Hét moment voor een heerlijke wandeling.

    Thuisvoelen
    Tijdens de wandeling over het terrein laten mijn collega’s me ook graag de resultaten zien van de verbouwing/vernieuwing. Ik krijg uitleg dat elke dagbestedingsruimte een eigen thema heeft. Hierdoor wordt mij duidelijk dat behalve goede medewerkers, het ook heel belangrijk is om te kijken wat belangrijk is voor de cliënt en wat deze nodig heeft om zich thuis te voelen.

    Juiste collega’s op de juiste plaats
    Het is fijn om te zien dat hier de juiste collega’s rondlopen. Want echt waar; bij iedereen die ik zag en heb gesproken zag ik zorgzaamheid en betrokkenheid richting de cliënt. Ook bij de vakantiemedewerkers, vaak voorheen stagiaires, valt me dit op. Maar, eerlijk is eerlijk, hoe mooi ik het ook vind om te zien hoe mijn collega’s dit werk goed doen, diep in mijn hart ben ik ook wel blij dat we de cliënten aan het einde van de dagbestedingsdag weer naar hun huis kunnen brengen. Natuurlijk vond ik het leuk om mee te gaan naar de snoezelkamer, heb ik me verbaasd dat er een bank bestaat die meebeweegt met wat er op tv wordt getoond en vind ik het mooi dat er een zwembad is waar cliënten tot rust komen en bezig zijn. Maar de passie die ik bij mijn collega’s zie, deze ontbreekt bij mij...

    Ben jij geschikt?
    Ik vind het prachtig dat mijn collega’s in de zorg bij alles wat ze doen, kijken naar wat de cliënt nodig heeft. Deze ervaring helpt mij vooral om me enthousiast in te zetten om nieuwe collega’s te zoeken voor dit bijzondere werk. Wil jij ontdekken of jij geschikt bent voor het werken in de zorg? Loop dan ook een keertje mee en ontdek wat mijn collega’s in de directe zorg elke dag weer doen om een thuis te creëren voor onze cliënten.

     

    Lambertus Sikkes
    Adviseur Werving&Selectie l HR Services l Zorggroep Alliade

     

  • Gerda_Dijkstra_Passiflora.jpg

    Gerda: "Ook voor mensen zonder groene vingers een toplocatie!"

    Een dagdeel meelopen bij locatie Passiflora – onderdeel van Ondernemend Talant – is helemaal een cadeautje wanneer de dag start met een heerlijk zonnetje. Ik meld mij op een van de fleurigste plekken van Drachten. Ik word verwelkomd door heerlijk geurende en kleurende bloemen en de enthousiaste cliënten Johannes en Jacob. Zij leiden mij vol trots rond over het mooie terrein van deze dagbestedingslocatie.

    Lees meer

    Gerda: "Ook voor mensen zonder groene vingers een toplocatie!"

    Een dagdeel meelopen bij locatie Passiflora – onderdeel van Ondernemend Talant – is helemaal een cadeautje wanneer de dag start met een heerlijk zonnetje. Ik meld mij op een van de fleurigste plekken van Drachten. Ik word verwelkomd door heerlijk geurende en kleurende bloemen en de enthousiaste cliënten Johannes en Jacob. Zij leiden mij vol trots rond over het mooie terrein van deze dagbestedingslocatie.

    Volop variatie
    Naast een grote variëteit aan tuinen zoals de belevingstuin, bijentuin en een prachtig natuurpad is er voor alle cliënten een diversiteit aan activiteiten. Op deze manier is er altijd iets dat aansluit bij de interesse en vaardigheden van de cliënten. Van belevingsactiviteit tot noeste arbeid zoals hout kloven. Ook in de zomer wordt dit volop gedaan om een voorraad aan te leggen om de ongeveer 250 klanten te kunnen voorzien van hout voor de kachel. Ook wordt volop gewerkt in de tunnelkas en kwekerij, zoals het stekken van planten. Ook ik mag de handen uit de mouwen steken. Ik ga teamlid Gauke helpen met het verwijderen van onkruid uit de potjes met stekken van rietplanten. Een gezellige samenwerking. We kletsen er lekker oplos.

    Tijd voor een bakkie
    Rond de 37 cliënten krijgen dagbesteding en zij wisselen per dag of dagdeel van werkplek binnen Passiflora. Naast lekker werken vindt men gezelligheid erg belangrijk op de locatie. Voor koffiedrinken wordt daarom ruim de tijd genomen. Lekker samen een bakkie doen. Naast de cliënten en begeleiders schuiven hier ook de vrijwilligers aan.

    Blij met vrijwilligers
    Passiflora is erg blij met de ongeveer 12 betrokken vrijwilligers die vaak op vaste dagen op de locatie aanwezig zijn. Een van deze vrijwilligers heeft een prachtig boek gemaakt waarin je alle planten kunt vinden met foto, bloeitijd, hoogte etc. Erg handig wanneer je iets minder groene vingers hebt zoals ik. Verder merk je dat de vrijwilligers de cliënten goed kennen. Na de koffie ga ik weer met Gauke naar het onkruid. Genoeg te doen en ondertussen komt begeleider Tijs langs voor een praatje en foto’s. Voor we het weten is het tijd om te lunchen. Na een gezellige lunch schrijf ik in het theehuis nog een stuk in het gastenboek en vertrek ik weer richting mijn werkplek in Heerenveen. Wat was het leuk om deze ochtend mee te maken waarbij ik weinig heb gemerkt van het feit dat er een aantal cliënten niet helemaal in goede doen waren wat een pluim is voor de begeleiding.

    Bekijk ook https://passiflora.talant.nl/

    Gerda Dijkstra, secretaresse Concernstaf Alliade

  • Petra.jpg

    Petra: "Eén grote familie!"

    Meelopen in de zorg. Mijn keuze viel op woonzorgcentrum BerkenStede van Meriant. Hartelijk werd ik begroet in de huiskamer met een kop koffie en een plak cake. Het was koffietijd! Een verzorgende stond druk koffie en thee in te schenken voor de bewoners die om beurt binnen kwamen wandelen. Ze wist precies wat iedereen wilde.

    Lees meer

    Petra: "Eén grote familie!"

    Meelopen in de zorg. Mijn keuze viel op woonzorgcentrum BerkenStede van Meriant. Hartelijk werd ik begroet in de huiskamer met een kop koffie en een plak cake. Het was koffietijd! Een verzorgende stond druk koffie en thee in te schenken voor de bewoners die om beurt binnen kwamen wandelen. Ze wist precies wat iedereen wilde.

    Na de koffie ging ieder z’n eigen weg: de één ging naar de kapper, de ander ging een ommetje maken, een aantal trok zich terug op hun eigen kamer en anderen bleven gezellig zitten.

    Virtueel fietsen
    De één had begeleiding nodig en de ander redde zich prima zelf. Eén meneer wilde beneden in de hal op de fiets. Samen met een stagiaire verzorgende IG brachten we hem naar beneden. ‘Niet zelf er af gaan hé!’ zei ze nog even nadrukkelijk. En meneer beloofde te bellen wanneer hij klaar was met zijn fietsronde.

    Vorkje meeprikken
    Terwijl meneer zijn rondes door de woestijn maakte op de fiets, ruimden wij de boodschappen op en werden de voorbereidingen voor de warme maaltijd getroffen. Aardappelen, spruitjes en worst stonden er op het menu. De verpleegkundige die ’s ochtends nog medicijnen uitdeelde, stond nu in de aardappels te prikken om te controleren of deze al bijna klaar waren. ‘Wanneer je thuis komt na een dag werken, doe je hetzelfde nog een keer,’ zegt een verzorgende met een glimlach.

    Om twaalf uur eet ook ik dapper een bord warm eten mee. Mijn brood bewaar ik wel voor vanavond.

  • Pak aan - Akke Dijkstra.jpg

    Akke: "Wat hebben jullie toch een mooi beroep!"

    Vandaag loop ik een dagje met verpleegkundige Lysbeth mee op een woongroep bij Meriant, waar mensen met een vorm van dementie wonen. Best een beetje spannend, want ik wil niet tot last zijn. Als ik binnenkom, klinkt er vrolijke muziek van André Rieu. Een paar mensen zitten zichtbaar te genieten en mee te zingen. Een paar buren van een naastgelegen groep, zijn ook op de muziek afgekomen.

    Lees meer

    Akke: "Wat hebben jullie toch een mooi beroep!"

    Vandaag loop ik een dagje met verpleegkundige Lysbeth mee op een woongroep bij Meriant, waar mensen met een vorm van dementie wonen. Best een beetje spannend, want ik wil niet tot last zijn. Als ik binnenkom, klinkt er vrolijke muziek van André Rieu. Een paar mensen zitten zichtbaar te genieten en mee te zingen. Een paar buren van een naastgelegen groep, zijn ook op de muziek afgekomen.

    Leven met dementie… Mensen die misschien voorheen aanzien hadden in een goede functie, een partner en kinderen hebben en nu zo heel anders in het leven staan dan voorheen. Die gedachten achter de persoon zijn waardevol, maar ze zijn ook wie ze nu zijn.

    Creatief inspelen op de situatie van dat moment
    Ik merk dat Lysbeth zich inzet om vooral met het nu bezig te zijn, en deze dag goed en plezierig wil laten verlopen. Ze speelt in op de stemming van de mensen. Iemand die verdrietig is, geeft ze even extra aandacht en biedt afleiding met iets wat aanspreekt. Hierdoor zie je dat de stemming vrij snel weer omslaat en mevrouw weer met plezier meedoet. Met een rustige benadering, respect en inlevingsvermogen speelt ze creatief in op de situatie van dat moment.

    Je kunt veel voor ze betekenen
    "Waarom heb je niet voor het ziekenhuis gekozen?", vraag ik aan Lysbeth. Ze vertelt dat ze tijdens haar opleiding mbo-V wel stage heeft gelopen in een ziekenhuis, maar had ervaren dat de zorg voor ouderen beter bij haar past. "De contacten met de patiënten in een ziekenhuis zijn kortdurend en de werkzaamheden met name gericht op het verpleegtechnische en de behandeling. In de ouderenzorg krijg je een waardevollere band met de mensen. En ik haal veel voldoening uit het begeleiden, verzorgen en verplegen van de mensen in deze moeilijke, vaak laatste fase van hun leven. Je kunt veel voor ze betekenen."

    Gezamenlijk de zaakjes runnen
    Ik vind het ook mooi om te zien hoe de mensen hun eigen gang gaan. Ze maken gebruik van hun eigen zit/slaapkamer, lopen langs de andere huiskamers, maar komen op bepaalde momenten zelf weer naar de eigen huiskamer voor een gezamenlijk een kopje thee of koffie of het avondeten. Sommigen helpen mee met tafeldekken of afwassen en het voelt alsof ze gezamenlijk de zaakjes runnen; ieder op z'n eigen wijze.

    Warme herinneringen
    Ik had niet verwacht dat dit zo'n grote indruk op mij zou hebben. Jaren geleden heb ik zelf, als Z-verpleegkundige en afdelingshoofd (20 jaar) in de uitvoerende zorg gewerkt. Dit bezoekje roept heel veel herinneringen op. Het zijn vooral de hele warme en positieve gevoelens over het mooie beroep, de contacten en de zorg en ondersteuning aan mensen die dat nodig hebben.

    Mooi beroep
    Lysbeth en haar collega's en geven mij de indruk dat er respectvol en zorgzaam met de mensen wordt omgegaan. Samen in het team wordt er veel gesproken over wat er nog meer valt te verbeteren om het deze mensen naar hun zin te maken. Bij het afscheid reageer ik vanuit mijn hart: "wat hebben jullie toch een mooi beroep!" Lysbeth en haar collega's beaamden dat volmondig.

    Akke Dijkstra,
    mobiliteitsadviseur bij Zorggroep Alliade

  • blog WZW Zorgcentrale.jpg

    Eddie: "Erg leuk om met eigen ogen te zien hoe ‘s avonds en ‘s nachts ook de beste zorg en ondersteuning wordt geboden"

    Rond 16.30 uur, wanneer de meeste kantoorwerkers hun werkdag bijna afronden, begin ik vandaag mijn ‘snuffelstage’ bij de Zorgcentrale in Drachten. Yvonne en Gepke zijn de zorgcentralisten die vanavond dienst hebben en me alle ins en outs van hun werk laten zien. En werken moeten ze vanavond, want al gauw beginnen er telefoons, computers en iPads te rinkelen.

    Lees meer

    Eddie: "Erg leuk om met eigen ogen te zien hoe ‘s avonds en ‘s nachts ook de beste zorg en ondersteuning wordt geboden"

    Rond 16.30 uur, wanneer de meeste kantoorwerkers hun werkdag bijna afronden, begin ik vandaag mijn ‘snuffelstage’ bij de Zorgcentrale in Drachten. Yvonne en Gepke zijn de zorgcentralisten die vanavond dienst hebben en me alle ins en outs van hun werk laten zien. En werken moeten ze vanavond, want al gauw beginnen er telefoons, computers en iPads te rinkelen.

    Het is bijna etenstijd en dat betekent voor velen ook het moment voor hun medicatie. Op de groepen/afdelingen waar op dat moment maar één medewerker is, wordt de hulp ingeschakeld van de Zorgcentrale voor verplichte dubbelcheck bij de toediening van risicovolle medicatie. Op basis van een foto die via de app binnen komt, wordt alles gecontroleerd en de toediening goed- of afgekeurd.

    Vanavond hoeft de arts zich niet te vervelen
    Buiten kantoortijd is de Zorgcentrale verantwoordelijk voor de waarneming van de Medische Dienst van Talant en Meriant. Wanneer de telefoon gaat, wordt - als een soort dokterswacht - de situatie uitgevraagd. Volgens protocol wordt ingeschat of de dienstdoende arts langs moet komen. Vanavond hoeft de arts zich niet te vervelen! Een spoedopname, een overlijden, iemand met veel bloed in de ontlasting, twijfel over de toediening van insuline bij een verzwakte bewoner, een incident op een woongroep waarbij een collega gewond is geraakt… de telefoontjes blijven binnenstromen. En vrijwel alle gevallen zijn zorgelijk genoeg om de arts er op af te sturen. Één voordeel: een aantal patiënten bevinden zich in hetzelfde woonzorgcentrum.

    Dankzij beeldzorg ontspannen de nacht in
    De hele avond door wordt via beeldzorg met een aantal zelfstandig wonende VG-cliënten een praatje gemaakt. Een ogenschijnlijk prietpraatje over hoe de dag is verlopen, leert achteraf dat het een autistische cliënt is die wat uit z’n doen is. Dankzij dit contact gaat hij ontspannen de nacht in.

    Helaas kan ik in alle drukte weinig betekenen voor mijn collega’s. Dit is toch echt een vak apart! Later op de avond mag ik nog even beeldbellen met cliënt J. Hij blijkt nieuwsgierig naar mij wanneer Yvonne hem vertelt dat ze een stagiair over de vloer heeft. En zodra ik in beeld kom, heet hij me enthousiast welkom. Hij vertelt me dat hij elke woensdagavond na het sporten even met de Zorgcentrale belt, maar ook dat hij een beroemdheid is! Ik moet maar eens zoeken naar het filmpje op Omrop Fryslân.

    De avond vliegt voorbij en om 21.45 uur komen de collega’s van de nachtzorg binnen. Dat betekent dat mijn dienst er op zit. Tijdens de overdracht wordt ik nog bijgepraat over het werken in de nacht. Erg leuk om met eigen ogen te zien hoe - met ICT-toepassingen - ‘s avonds en ‘s nachts ook de beste zorg en ondersteuning wordt geboden!

    Eddie Schukking, communicatieadviseur bij Zorggroep Alliade

  • meelopen Laurens Melein.jpg

    Laurens: "Dit was een dag waar ik naar heb uitgekeken!"

    Tijdens de week van Zorg en Welzijn, zou ik een dag gaan meelopen bij Meriant Zorgcentrum Herema State te Heerenveen. Een dag waar ik naar uitgekeken heb!

    Lees meer

    Laurens: "Dit was een dag waar ik naar heb uitgekeken!"

    Tijdens de week van Zorg en Welzijn, zou ik een dag gaan meelopen bij Meriant Zorgcentrum Herema State te Heerenveen. Een dag waar ik naar uitgekeken heb!

    Warm ontvangst

    15 maart 2018: 05.45 uur opstaan, douchen, aankleden, ontbijten en om 06.30 uur de auto in op weg naar Heremaweg 4 te Heerenveen. Vroeg uit de veren dus. Mooi op tijd aangekomen parkeer ik mijn auto op het parkeerterrein. Het is lekker fris buiten en de zon komt op. Het beloofd een mooie dag te worden. Ik heb er zin in!
    Als snel raakte ik in gesprek met een collega die mij naar een huiskamer bracht waar de dag begonnen wordt. Deze dag mocht ik met collega Erika, verpleegkundige, meelopen en ervaren. Om 07.00 uur even overleggen en afstemmen met collega's Erika, Sierdje en Jeppie (zie foto) over de dag. 

    Op route en de bewoners helpen

    Samen met Erika heb ik een route gelopen. De bewoners bijstaan, helpen en ondersteunen bij de start van de dag. Er moet best veel geregeld worden al zeg ik het zelf. Helpen opstaan, aankleden, medicijnen check en uitdelen, wassen, ontbijt regelen, koken en bovenal contact maken en goed communiceren met de bewoners. En nog veel meer natuurlijk. Dit gaat allemaal op een persoonlijke, warme en respectvolle wijze. Iedereen helpen een fijne dag te hebben. Geen mens is gelijk dus dat is best even schakelen. De collega's hebben allemaal hart voor de zorg. Ze zijn er echt voor de bewoners. Dit is me echt bij gebleven. Wat een toppers!

    Mooi vak en bedrijf!

    Werken in de zorg is mooi, divers, dankbaar en hard/hart werken. Je kunt zo ontzettend veel betekenen voor de mensen op een persoonlijke manier. Ik ben dan ook dankbaar dat ik deze dag heb mogen meekijken en ervaren. Erika, Sierdje en Jeppie: ontzettend bedankt voor het warme welkom en jullie tijd. Ik heb een leuke en leerzame dag gehad. Ook heb ik een goed beeld kunnen krijgen bij wat er allemaal speelt en belangrijk is binnen de zorg. Dit neem ik weer mee in mijn eigen werk bij Zorggroep Alliade.

    Laurens Melein mobiliteitsadviseur Zorggroep Alliade

  • Hilde bij nachtdienst.JPG

    Hilde: "Als de late dienst vertrekt, gaat de zorg bij Talant door."

    Dapper bedacht ik om een dienst mee te lopen met de collega's van de nachtzorg. Dit soort ideeën ontstaan natuurlijk overdag, nog vol energie. Naarmate de dienst dichterbij komt, vraag ik me af waarom ik kies voor een dienst die begint op mijn normale bedtijd.

    Lees meer

    Hilde: "Als de late dienst vertrekt, gaat de zorg bij Talant door."

    Dapper bedacht ik om een dienst mee te lopen met de collega's van de nachtzorg. Dit soort ideeën ontstaan natuurlijk overdag, nog vol energie. Naarmate de dienst dichterbij komt, vraag ik me af waarom ik kies voor een dienst die begint op mijn normale bedtijd.

    Maar afspraak is afspraak. En ik wilde dit een keer meemaken, toch…  Zo kwam het dat ik om 22.00 uur, in het pikkedonker, op mijn fiets vertrok naar de nachtpost van de wakende wachten in Drachten. Ooit maakte ik een video over de nachtzorg bij Alliade, nu kan ik zelf zien hoe het werken in de nacht gaat.

    De zorg gaat altijd door
    Als de late dienst vertrekt, gaat de zorg bij Talant door. Op afstand. Met grote zorgvuldigheid, aandacht en geduld. Vanuit de zorgcentrale, een soort meldkamer, houden centralisten cliënten en gebouwen nauwlettend in de gaten. Er worden geen risico's genomen. Wanneer geluiden afwijken, deuren opengaan of benen over de bedrand bungelen, worden de wakende wachten gebeld die vervolgens snel en monter op hun fiets springen om polshoogte te nemen. Om begeleider Carlo bij te houden, zet ik mijn versnelling een stand lichter. Wow, wat fietst die man snel.

    Gezelligheid in de nacht
    Verbaasd ben ik over het gemak waarmee cliënten schakelen tussen hun slaap en het verschonen. "Ik word blij van jou", zegt begeleider Harm opgewekt wanneer hij een vrolijk kletsende vrouw om twee uur 's nachts verschoont. Eigenlijk reageren ze allemaal prima op de actie in de nacht. Een aantal vindt het zelfs erg gezellig. Dat zou bij mij wel anders zijn... Hoewel, trots bedenk ik me dat ik het deze nacht ook zo gek nog niet doe. Het is inmiddels half drie en ik voel me dankzij drie uren voorslapen nog best goed. 

    Mannen
    Wat mij opvalt is dat de zorg al lang niet meer het domein is van vrouwen. Dit team telt zelfs bijna evenveel mannen als vrouwen. Carlo vertelt dat dit jaren geleden wel anders was. Hij doet dit werk al bijna 35 jaar en nog altijd met veel plezier. Slapen, privé en werken weet hij op een goede manier te verdelen. En dat is belangrijk. Dat Carlo zo snel fietst komt trouwens door zijn elektrische fiets. Zo heb ik inmiddels ontdekt.

    Dynamisch
    Tussen de rondes en oproepen door ontstaan mooie gesprekken. Ik vraag mij luidop af of het werken in de nachtzorg niet hetzelfde is als oppassen. Dit wordt krachtig ontkend. Je levert een belangrijke bijdrage aan de zorg. Een goede nacht zorgt voor een goede dag. Het omgekeerde is ook waar. “Werken in de nacht is dynamisch”, vinden ze alle drie. Je weet van te voren nooit hoe de nacht zal zijn. En, aldus begeleidster Martje, het zorgt ook voor meer tijd voor thuis. In vele facetten van de zorg heeft ze ervaring opgedaan. Sinds kort werkt ze hier en dat past haar prima.

    Hilde Koopmans, communicatieadviseur bij Zorggroep Alliade

  • putterstate.jpg

    Karin: "In een dienst worden heel wat stappen gezet!"

    Het is 5.50 uur en mijn wekker gaat! Bijna anderhalf uur eerder dan normaal. Maar na een douche en een stuk krentenbrood, voel ik me fit en klaar om te gaan. Vandaag ga ik meekijken bij Petterhusterstate in Stiens, een locatie van Talant voor ouderen. Ik heb daar twee jaar geleden een RI&E (risico inventarisatie op gebied van arbeidsomstandigheden) opgesteld. Ieder jaar wordt deze geëvalueerd. Vandaar de vraag of ik een keer mee wil kijken naar de fysieke belasting van medewerkers. Altijd leuk om een kijkje te nemen bij het dagelijks werk op de locaties.

    Lees meer

    Karin: "In een dienst worden heel wat stappen gezet!"

    Het is 5.50 uur en mijn wekker gaat! Bijna anderhalf uur eerder dan normaal. Maar na een douche en een stuk krentenbrood, voel ik me fit en klaar om te gaan. Vandaag ga ik meekijken bij Petterhusterstate in Stiens, een locatie van Talant voor ouderen. Ik heb daar twee jaar geleden een RI&E (risico inventarisatie op gebied van arbeidsomstandigheden) opgesteld. Ieder jaar wordt deze geëvalueerd. Vandaar de vraag of ik een keer mee wil kijken naar de fysieke belasting van medewerkers. Altijd leuk om een kijkje te nemen bij het dagelijks werk op de locaties.

    Hartelijke ontvangst
    Ik word hartelijk ontvangen en tijdens een kop thee wordt mij uitgelegd wat de volgorde van opstaan hier ongeveer is. De één krijgt eerst een boterham of pap en gaat daarna aankleden, een ander krijgt eerst medicijnen en wil dan nog even lekker bijkomen. Het licht mag nog even uit. De ochtend verloopt meteen al anders omdat er iemand een ongelukje heeft gehad en eerst wil douchen. Geen probleem natuurlijk. De begeleidster past meteen haar schema wat aan.

    Veel stappen
    Intussen is er een collega gekomen die helpt tot 11 uur met de start van de dag. Ontbijt, douchen, wassen en aankleden. Ik loop nu afwisselend mee met beide begeleidsters. En na twee uren staan en lopen merk ik dat ik moe begin te worden. Ik bedenk dat als je een stappenteller zou dragen je behoorlijk wat stappen zou hebben gezet in een dienst, zelfs op deze redelijk kleine locatie zonder trappen. De bel gaat vanochtend ook vaker dan normaal. Iedere keer moet je er naar toe om open te doen. Best lastig als je net iemand aan het helpen bent. Ik assisteer met douchen en afdrogen en als er een bed wordt afgehaald, bied ik aan om te helpen met opmaken. Heerlijk om ook wat te kunnen doen.

    Moe maar voldaan
    Voor dat ik het weet is het kwart voor 11 en zit iedereen in de kamer voor een kop thee of koffie. De bel gaat weer en er staan twee scholieren voor de deur die komen voorlezen. Een schoolopdracht. Er worden foto’s gemaakt als bewijs van deelname. Het was een drukke ochtend, na de koffie neem ik afscheid en ga verder met mijn eigen werkzaamheden. Als ik wegloop bedenk ik dat ik deze ochtend best kan delen in de Week van de Zorg en maak nog snel een foto van de locatie.

    Karin de Jong, Preventiemedewerker | Talant regio West en Midden II Stiens | Zorggroep Alliade

  • Joukje bij Talant.jpg

    Joukje: “Het ziet er helemaal niet uit als een locatie van Talant”

    Om acht uur ben ik welkom in Martenahiem in Franeker. Ik rijd de locatie eerst voorbij, het ziet er helemaal niet uit als een locatie van Talant. Het is mooi geïntegreerd in de wijk. Begeleidster Deveny verwelkomt me. Ik stel me aan verschillende collega’s voor, waarna Deveny me uitlegt wat we die ochtend gaan doen. Ik heb er zin in.

    Lees meer

    Joukje: “Het ziet er helemaal niet uit als een locatie van Talant”

    Om acht uur ben ik welkom in Martenahiem in Franeker. Ik rijd de locatie eerst voorbij, het ziet er helemaal niet uit als een locatie van Talant. Het is mooi geïntegreerd in de wijk. Begeleidster Deveny verwelkomt me. Ik stel me aan verschillende collega’s voor, waarna Deveny me uitlegt wat we die ochtend gaan doen. Ik heb er zin in.

    Zorg in de wijk
    We gaan eerst langs bij cliënten die schuin tegenover Martenahiem wonen. Bijzonder, het is een echtpaar op leeftijd, die zelfstandig woont. Er woont nog een cliënt in dit huis. Het echtpaar gaat een aantal dagen per week naar de dagbesteding. Ze zitten ruim van te voren klaar met de jas aan. Meneer laat me nog een schilderij zien, dat is geselecteerd door Culturele Hoofdstad en gebruikt gaat worden voor souvenirs. Hij is helemaal trots. De huisgenoot gaat zelfstandig op de fiets naar de dagbesteding.

    Intensieve zorg
    Terug in Martenahiem starten we met de zorg voor cliënten. Het valt me op dat er veel verschil is in de zorg. Zo is de een vrij zelfstandig en gaat werken in een dagbesteding, terwijl de ander veel zorg nodig heeft. Als iedereen in de woonkamer is gearriveerd, is er koffie. Een gezellig moment voor iedereen. Ondertussen arriveert er een cliënt, die niet in Martenahiem woont, maar er wel de hele dag is. Na de koffie gaat zij kleuren en weet je… de tweede tekening die ze maakt is voor mij. Ik ben even sprakeloos.

    Even naar buiten
    Na de koffie gaan we met een aantal cliënten in een rolstoel naar buiten. Dit vinden ze prachtig. We nemen wat oud brood mee voor de eendjes. Terug in Martenahiem is het tijd voor de lunch en zit mijn meeloopochtend er al weer op. Ik vond het erg leuk en indrukwekkend tegelijk.

    Joukje Marra, communicatieadviseur bij Zorggroep Alliade

  • lukaaaaa.jpg

    Luka: “Ik zie haar eigenlijk nooit stil staan”

    Om kwart voor zeven stap ik in de auto. Ik begin vandaag anderhalf uur vroeger dan normaal, om half acht. Even wennen! Mooi op tijd kom ik aan in Jubbega. Ik ga meelopen met Maaike, verzorgende bij woonzorgcentrum WenWearde van Meriant.

    Lees meer

    Luka: “Ik zie haar eigenlijk nooit stil staan”

    Om kwart voor zeven stap ik in de auto. Ik begin vandaag anderhalf uur vroeger dan normaal, om half acht. Even wennen! Mooi op tijd kom ik aan in Jubbega. Ik ga meelopen met Maaike, verzorgende bij woonzorgcentrum WenWearde van Meriant.

    Ik heb een goede uitleg gekregen, maar sta tóch voor de verkeerde deur. Een vriendelijke vrouw ziet me en roept "je moet om het gebouw heen, aan de zijkant zit de ingang!" Als ik binnenkom is de dagstart in volle gang. Iemand wijst me waar ik mijn jas en tas kwijt kan.

    Goedemorgen, heeft u lekker geslapen?
    Maaike vertelt: "Er zijn op deze afdeling zes bewoners, sommigen komen zelf uit bed en anderen help ik." Direct is het tijd om de eerste bewoner wakker te maken. Ze klopt op een deur en ik hoor de bewoonster zachtjes zeggen dat ze wakker is. Terwijl Maaike de vrouw uit bed helpt, gaat een aantal keer de telefoon die ze bij zich draagt. "Het is vandaag misschien wat hectisch," legt ze uit, "een aantal bewoners is niet helemaal fit. Ze bellen omdat ze wat meer hulp nodig hebben dan normaal."

    Handen uit de mouwen
    Als alle bewoners op een stoel in de woonkamer zitten en de ontbijtspullen op tafel staan, is het tijd om te eten. Ik vraag een bewoonster wat zij graag op brood wil, maar krijg geen reactie. "Wat boter en dan jam," glimlacht Maaike en vertelt me feilloos wat de andere bewoners lekker vinden. Mijn taak: broodjes smeren.

    Multi-tasken
    Maaike zie ik deze ochtend eigenlijk nooit stil staan, behalve als ze geconcentreerd bezig is met de medicatie voor bewoners. Of even zit terwijl ze iemand helpt met eten tijdens het ontbijt of de lunch. Naast mensen in en uit bed helpen, bloeddruk meten en medicatie geven draait ze een wasje, overlegt telefonisch met een arts over een bewoner en kijkt op een lijst of ze vandaag boodschappen moet bestellen. Ondertussen loopt er ook nog iemand binnen met een vraag over de aanleunwoningen. Dat is pas multi-tasken, want ondertussen houdt ze iedereen in de gaten.

    Onder de indruk
    Terwijl Maaike bij een bewoonster op haar kamer is, ruim ik de afwasmachine in met de spullen van de lunch. Dan zit mijn 'dienst' erop. "Leuk dat je er was!" zegt Maaike als we afscheid nemen. Dat vond ik ook. Maar ook erg indrukwekkend. Zo indrukwekkend, besef ik ’s middags op m’n vertrouwde kantoor in Heerenveen, dat ik helemaal m’n selfie ben vergeten.

    Luka Linster, communicatieadviseur bij Zorggroep Alliade

  • image2.jpg

    Robert: “Zelfs ik weet nu waarom eiwitten zo belangrijk zijn”

    Dinsdagochtend, half negen. Ik meld me bij de afdeling Diëtetiek bij Meriant, woonzorgcentrum Anna Schotanus. Vandaag loop ik een ochtend mee met diëtiste Gerrie Alma op de revalidatieafdeling.

    Lees meer

    Robert: “Zelfs ik weet nu waarom eiwitten zo belangrijk zijn”

    Dinsdagochtend, half negen. Ik meld me bij de afdeling Diëtetiek bij Meriant, woonzorgcentrum Anna Schotanus. Vandaag loop ik een ochtend mee met diëtiste Gerrie Alma op de revalidatieafdeling.

    ‘Zal ik koffie halen?’ vraag ik enthousiast. Ik word naar het restaurant gestuurd. Daar is de dichtstbijzijnde koffie-automaat. ‘Bewegen is goed voor je!’ roept Gerrie vrolijk. Ja, het wordt zo’n dag.

    Ontbijt op bed
    Alle bewoners op de revalidatie-afdeling krijgen ’s ochtends ontbijt op bed. Gerrie legt uit: ‘Dat hebben we zo ingevoerd omdat we merken dat mensen dan meer energie over hebben om op te staan, zich te wassen en aan de dag te beginnen. Eigenlijk is het heel logisch.’

    Persoonlijke aandacht
    We lopen de hele ochtend de afdeling kris-kras over. Een intake hier, een evaluatiegesprek daar, een overlegje tussendoor. Alles komt voorbij: sondevoeding, ontlastingsproblemen, de interactie van dopamine en eiwitten bij de ziekte van Parkinson. Ondanks de druk blijft Gerrie altijd vrolijk, positief en geduldig. Ook als het iets minder goed gaat met iemand. Ze neemt de tijd om écht even met haar bewoners te praten. Zo geeft ze niet alleen persoonlijke aandacht, maar achterhaalt ze feilloos wat de energie- en eiwitbehoefte is. En ze legt in begrijpelijke taal uit wat voeding doet met het lichaam. Zelfs ik weet nu waarom eiwitten zo belangrijk zijn.

    Robert de Ruijter, communicatieadviseur bij Zorggroep Alliade

  • fotocorien.jpg

    Corien: "Respect en aandacht is het toverwoord van Ikenhiem"

    Wie z’n hiem? Het romantische landschap van gemeente Opsterland herbergt het gezellige Ikenhiem, natuurcamping en dagbesteding van Talant. Het regent deze ochtend, de 12 cliënten en hun begeleider Jan Willem Nas drinken koffie in het ‘kantoor’. De sfeer is gemoedelijk en ik ben welkom om die ochtend mee te lopen op de locatie.

    Lees meer

    Corien: "Respect en aandacht is het toverwoord van Ikenhiem"

    Wie z’n hiem? Het romantische landschap van gemeente Opsterland herbergt het gezellige Ikenhiem, natuurcamping en dagbesteding van Talant. Het regent deze ochtend, de 12 cliënten en hun begeleider Jan Willem Nas drinken koffie in het ‘kantoor’. De sfeer is gemoedelijk en ik ben welkom om die ochtend mee te lopen op de locatie.

    Actie!
    Als de regen bijna is gestopt beginnen de reguliere werkzaamheden, hout kloven en inpakken en recyclen van huishoudelijke elektrische apparaten zoals wasmachines. De koperen kern wordt zelfs uit de bekabeling gehaald. Verder wordt er in opdracht gemaaid, hout gekapt, sloten schoongemaakt en omgewaaide bomen verzaagd.

    Medio april gaat de natuurcamping weer open, het is nu nog te nat. Er wordt deze ochtend pootgoed gehaald bij een kweker. Dat wordt eerst geplant in de kas en gaat later, als de vorst uit de grond is, aangesterkt de pluktuin in. In het eerste jaar was er een goede oogst! Vaak werden komkommers en courgettes ook gedeeld met de campinggasten.

    Doen wat werkt
    Respect en aandacht is het toverwoord van Ikenhiem, je wordt aangesproken op je gedrag en niet op wie je bent, dat werkt hier perfect!

    Corien van der Heide, communicatieadviseur bij Zorggroep Alliade

  • Pak_aan_Alberdina_Turkstra.jpg

    Alberdina: "Vandaag heb ik een beetje 'wij'-gevoel met de nacht wakenden"

    Het is drie uur 's nachts. En ik kom net thuis van mijn "werk". Vandaag mocht ik een nachtje meelopen met de nachtzorg en de zorgcentrale. Ik had bij beiden een R.I.&E. (Risicoinventarisatie en evaluatie) gedaan / ge-update en beide leidinggevenden nodigden me uit om eens een nachtje mee te lopen en te kijken hoe de zorg 's nachts gaat. Want medewerkers die 's nachts werken hebben toch écht andere arbeidsomstandigheden dan mensen die overdag werken.

    Lees meer

    Alberdina: "Vandaag heb ik een beetje 'wij'-gevoel met de nacht wakenden"

    Het is drie uur 's nachts. En ik kom net thuis van mijn "werk". Vandaag mocht ik een nachtje meelopen met de nachtzorg en de zorgcentrale. Ik had bij beiden een R.I.&E. (Risicoinventarisatie en evaluatie) gedaan / ge-update en beide leidinggevenden nodigden me uit om eens een nachtje mee te lopen en te kijken hoe de zorg 's nachts gaat. Want medewerkers die 's nachts werken hebben toch écht andere arbeidsomstandigheden dan mensen die overdag werken.

    Dubbele dienst
    Ik begon om kwart over tien p.m. (eigenlijk had ik ook al mijn eigen dagtaken gedraaid dus ik begon opnieuw, na overigens een héérlijk etentje met mijn collega's). De één na de andere zorgverlener van een locatie kwam even binnen voor een korte overdracht voor waar en voor wie de nachtzorg die nacht aandacht zou moeten hebben. Om half 11 p.m. kreeg ik een kop koffie. Dat was wel even wennen voor mijn lichaam die om deze tijd 's avonds normaal thee krijgt. Ik weet niet of ik het prettig vond, maar ik bleef er helder bij. Als snel kwamen de telefoontjes van de zorgcentrale en gingen we op het fietsje, vooruit op de fiets, want ja ja, de nachtzorg is berekend op reuzen! Hoe groot was mijn verrassing toen één van mijn nachtelijke collega's een reuzin van 1.92 cm bleek te zijn. "WoW" riep ik uit: "Do bist un grutte Frau!"
    "Seit wa?" antwoordde ze en we keken elkaar recht in de ogen.

    Fietsen dus naar de verschillende locaties waar korte momenten van aandacht/zorg nodig waren. Ik vond het lekker, even in de buitenlucht en was blij dat het opgehouden was met regenen. Moeiteloos bleef ik wakker met af en toe buitenlucht en tussendoor een goed gesprek. Om 1 uur a.m. werd het tijd om naar de zorgcentrale te gaan. Naar de mensen die ons daarvoor steeds hadden gebeld.

    Dropjes en druifjes
    Ik werd hartelijk verwelkomd door een team van 6 mensen die de dropjes en druifjes en suikerkoeken op het bureau hadden staan. Pas toen viel het me op dat de nachtzorgverleners 'lunch'-bakjes met brood en fruit mee hadden gehad."Wat eten jullie 's nachts en waarom eet je 's nachts en eet je bijvoorbeeld ook veel, vlak voor je begint, of juist als je ophoudt met werken?" Iedereen ging er anders mee om. Sommigen snoepten veel en ik vroeg of ze niet moe werden van de suikers of juist hyper. Ja eerst actiever en daarna moe en vol en misselijk. Maar ze hadden ook soep en droge worst die ze graag met me deelden. De koeken met roze suikerlaag boden ze me ook aan, maar die heb ik maar afgeslagen zo midden in de nacht.

    Focus
    Deze mensen staarden naar hun scherm waaraan ze bij een stuk of 90? bewoners konden zien of er geluiden waren in de kamer of in de gangen. Als zo'n balkje dan kleurde kunnen ze intunen om te luisteren. In hoge uitzondering kunnen in een aantal gevallen camerabeelden worden gezien. Als ze geen balkje aanklikken dan laat het systeem hun automatisch 3 seconden per gekleurde balk horen. Dit gaat achter elkaar door. Ze kunnen hun werkplek niet verlaten, maar hebben wel een hooglaagbureau en een balansboard om op te staan en sinds kort weer nieuwe goede instelbare stoelen. En zo werken ze zo anderhalf uur non stop. Met één of twee oren bedekt door een headset, de ogen gefocust op het scherm en dan pauze, pauze die ze goed benutten met een wandeling of een powernap.

    Hou houd ik mijn lijf gezond?
    Bijzonder wat deze mensen doen, de zorgcentralisten en de nachtzorg. Zij waken opdat andere mensen kunnen slapen. Zij brengen het offer om hun bioritme te verstoren opdat anderen het ritme kunnen behouden. Bijzonder toch. Ik bedenk dat arbeidsomstandigheden kunnen worden uitgebreid naar voedingsadviezen in de nacht. Hoe houd ik mijn lijf gezond met wisselende ritmes, hoe respecteer ik het ritme wat onze eigen darmen ook nodig hebben? Ik bedenk me, wat het effect is, als je heel lang twee zintuigen intensief gebruikt. Oren en ogen. Eén van de medewerkers rook dat ik knoflook gegeten had. In plaats van mijn hand voor mijn mond te slaan, gaf ik hem een compliment. Ik ben een knoflook liefhebber, maar nog nooit heeft iemand dat tegen me gezegd dat ik naar knoflook ruik. Gaan de andere zintuigen ook omhoog als je er twee intensief gebruikt? Wat ik ook wel leuk vond om te horen is dat sommigen die uit de nachtwacht komen, naar huis rijden met een zonnebril op. Voorbereiden op de nacht die thuis gaat beginnen, terwijl de wereld de ochtend viert en de zon met haar stralen iedereen activeert. En dan gaan ze thuis lekker warm eten voor ze op bed gaan. Terwijl wij ons ontbijtje eten. En als ''wij" aan het werk gaan, mogen zij slapen.

    Wij gevoel
    Vandaag heb ik een beetje 'wij'-gevoel met de nacht wakenden. Ik ga morgenochtend lekker uitslapen. Zou het lukken? Ik heb gisteravond gegeten en behalve het droge worstje en de beker soep vannacht verder niet. Ik heb nu geen trek. Ben benieuwd of ik de slaap kan vatten.

    Bijna half 4. Een heel lang blog, maar ik wil graag mijn ervaringen delen in de week van zorg en welzijn.

    https://youtu.be/PVR8UKgUwhc

     

    Alberdina Turkstra, preventiemedewerker bij Alliade voor  Meriant en Reik

     

     

    © 2019 - Alliade