Trienke (58) leert lezen en schrijven

Trienke is creatief, goed op de hoogte van actualiteiten en liefhebber van cultuur. Ze woont zelfstandig in een appartement aan de Ringweg in Drachten. Vanwege haar autisme en licht verstandelijke beperking krijgt ze ondersteuning van Alliade gehandicaptenzorg (voorheen Talant). Al heel lang had Trienke een droom: leren lezen en schrijven. Vijf jaar geleden ging die droom in vervulling, toen zij begeleider Christa ontmoette.

Trienke is creatief, goed op de hoogte van actualiteiten en liefhebber van cultuur. Ze woont zelfstandig in een appartement aan de Ringweg in Drachten. Vanwege haar autisme en licht verstandelijke beperking krijgt ze ondersteuning van Alliade gehandicaptenzorg (voorheen Talant). Al heel lang had Trienke een droom: leren lezen en schrijven. Vijf jaar geleden ging die droom in vervulling, toen zij begeleider Christa ontmoette.

Christa kwam in actie
Trienke: “Christa leerde mij het alfabet. Ook zette zij samen met de vrijwilligerscoördinatoren (Bea en Atteke), een vacature uit voor een vrijwilliger om mij één uur per week te helpen met leren lezen en schrijven.” Jonette zag de vacature en reageerde direct. Jonette: “Ik doe al genoeg vrijwilligerswerk, kijk nooit naar vacatures en toch kwam deze onder mijn aandacht. Alsof het zo moest zijn! Bij onze kennismaking was er meteen een klik.”

Leren lezen en schrijven
Jonette: “Ik was verrast dat Trienke het alfabet al kende. Daardoor pakt ze het schrijven snel op. Ze spreekt het woord een paar keer hardop uit, om goed te horen welke letters het zijn. Als ze bij het schrijven een foutje maakt, zeg ik niet wat de fout is. Ik benoem wat er staat en wat het moet zijn. Dan ontdekt ze de fout zelf en past ze het aan. Het lezen is wat moeilijker, maar dat gaat steeds beter.” Trienke vult aan: “Op internet doen we kernlezen. Elke kern bestaat uit kolommen met woorden die steeds terugkomen. Ik ben nu bij kern vier en dat gaat heel vlot.”

Dankbaar en trots
Of Trienke trots is? Zeker! Ze benadrukt dat ze het zonder Jonette en Christa niet had gekund: “Ik heb mensen nodig die mij begrijpen, die mij de ruimte geven en waar ik mijn verhaal kwijt kan.”

Mogen groeien en bloeien
Christa: “Jonette en ik zijn geduldig en nemen de tijd. Wij zeggen niet dat iets te hoog gegrepen is, maar gaan graag de uitdaging aan. Hierdoor begon Trienke zich veilig te voelen. Ze werd niet meer boos op zichzelf en leerde dat je mag leren door vallen en opstaan. Om fouten kunnen we hartelijk lachen met elkaar. Vanuit die gelijkwaardigheid durft Trienke zichzelf te laten zien en horen.”

Fijne vriendschap  
Jonette: “In het begin kwam ik wekelijks een uur bij Trienke thuis. Na een paar maanden gingen we verder bij mij thuis, omdat ik een computer heb. Sindsdien komt Trienke wekelijks van 19.00 tot 21.30 uur langs. We oefenen een uur en daarna gaat Trienke muziek luisteren, spelletjes doen of filmpjes kijken.” Trienke vult aan: “Daarnaast doen we veel leuke dingen samen. Naar het terras, fietsen of een patatje halen. We zijn echt vriendinnen.” Het is duidelijk: de dames kunnen letterlijk én figuurlijk lezen en schrijven met elkaar.