Vier jaar geleden begon Carlien Boelens als directiesecretaresse gehandicaptenzorg in Beetsterzwaag. Sinds een jaar ruilt ze één middag in de week haar bureau in voor een bezoek aan de woongroep Meidoorn 2, waar ze werkt als informele zorger. ‘Ik ga daar na mijn werkdag heen. Het is een lange dag, maar ik ga altijd met een heel voldaan gevoel naar huis.’
Van kantoor naar de woongroep
Via haar werk bij Alliade kwam Carlien in contact met de woongroep. Zo kreeg ze voor het eerst een kijkje achter de voordeur. ‘Ik had meteen een leuke klik met de begeleiders en de cliënten.’ En zo belandde ze in haar nieuwe rol.
‘Rond vier uur ga ik richting de woning. Wat ik ga doen met de cliënten, verschilt per dag. Soms wil iemand graag fietsen, dan pakken we de duofiets. Als er boodschappen gedaan moeten worden, dan gaan we naar de supermarkt. Of we gaan samen koken. Het zijn hele alledaagse dingen die ik samen met de cliënten onderneem.’
Kleine moeite, groot verschil
Juist deze gewone dingen samen doen, is belangrijk voor cliënten. ‘Sommige cliënten vinden het leuk als ik hun nagels lak. Voor mij is dat heel normaal, maar voor de cliënten is dat echt iets bijzonders. Het zijn de dingen waar de gewone zorg niet aan toe komt.’
Ze ziet direct het effect van haar werk. ‘Ik word heel blij als ik zie wat het met de cliënten doet, alleen al door ze wat extra tijd en aandacht te geven. Je krijgt er veel dankbaarheid voor terug.’
'Ze kunnen veel meer dan je denkt'
Wat Carlien het meest verrast heeft? ‘Eigenlijk kunnen de cliënten best wel heel veel zelf. Ze vinden het ook heel belangrijk om die dingen zelf te blijven doen. Zoals koffie inschenken, dat doen ze graag.’
Op de locaties helpen een aantal cliënten daarom ook actief mee. ‘De was wordt door de bewoners zelf opgevouwen en uitgedeeld. Daarnaast helpen ze bijvoorbeeld ook mee met het avondeten.’
Gezien worden
Het werk als informele zorger is goed te combineren met haar baan bij Alliade door de flexibiliteit. ‘In de decembermaand lukte het bijvoorbeeld niet om elke dinsdag te komen. Maar ik ging wel even snel langs voor een kopje koffie. Soms lukt het ook gewoon niet, en dan is dat ook niet erg.’
De samenwerking met de zorgmedewerkers verloopt goed. Carlien voelt zich gezien en gewaardeerd. ‘Ik heb geen zorgachtergrond, maar ik kan als informele zorger wel een helpende hand zijn. Ik pak de simpele taken op die als eerste wegvallen door de druk op het zorgpersoneel.’
Advies aan anderen
Over de toekomst van informele zorg is Carlien duidelijk: ‘De hulp van informele zorgers is echt heel belangrijk.’ Haar advies voor mensen die nog twijfelen? ‘Ga het gewoon eens proberen! Neem een kijkje achter de voordeur. Het lijkt misschien spannend of eng, maar dat is het echt niet.’
En het hoeft ook echt niet veel te zijn. ‘Al is het maar een uurtje.’ Voor Carlien is het helder waarom ze het doet. ‘Ik word blij van een dankbare knuffel of een glimlach op iemands gezicht. Dan ga ik met een heel tevreden gevoel naar huis.’